مدیریت دانش[۱]، یکی از شاخه های فرعی اقتصاد دانش است و یک مفهوم و روش جدید مدیریتی را معرفی می کند. این مفهوم، بر اساس تبدیل موهبت های عقلانی کارکنان و سازماندهی نیروهای سودمندِ درونی اعضاء سازمان ها (نیروهای رقابتی)، عمل می کند. مدیریت دانش به پیوند اطلاعات با اطلاعات، اطلاعات با فعالیت ها و اطلاعات با فرد، جهت تحقق اشتراک دانش توجه دارد و با مدیریت اطلاعات نیز کاملاً متفاوت است. مدیریت دانش، اصطلاح تازه ای است که جایگاه مهمی در نظریه و علم مدیریت پیدا کرده است. این مفهوم برای توصیف فراگردهایی مورد استفاده قرار می گیرد که از طریق آنها، سازمان ها برای رسیدن به برتری رقابتی، به تولید و سازماندهی دانش پرداخته، آن را در دسترس همه کارکنان قرار می دهند. به عبارت دیگر، مدیریت دانش، فراگرد استفاده از سرمایه فکریِ تفوق سازمان در رقابت با سازمان های همتا و مشابه است. برتری رقابتیِ یک سازمان از طریق یک شایستگی ویژه ـ همچون محصول، قیمت، خدمت رسانی، کیفیت، کارآیی و … ـ به دست می آید که سازمان را قادر می سازد تا بهتر از رقبای خود با بازار و عوامل محیطی کنار بیاید (علاقه بند، ۱۳۸۴: ۱۷۱)
مدیریت دانش طیف وسیعی از فعالیت هاست که برای مدیریت، مبادله، خلق یا ارتقای سرمایه های فکری در سطح کلان به کار می رود. مدیریت دانش، طراحی هوشمندانه فرایندها، ابزار، ساختار و … با قصد افزایش، نوسازی، اشتراک یا بهبود استفاده از دانش است که در هر کدام از سه عنصر سرمایه فکری یعنی ساختاری، انسانی و اجتماعی نمایان می شود. مدیریت دانش، فرایندی است که به سازمان ها کمک می کند تا اطلاعات و مهارت های مهم را که به عنوان حافظه سازمانی محسوب می شود و به طور معمول به صورت سازماندهی نشده وجود دارند، شناسایی، انتخاب، سازماندهی و منتشر نمایند. این امر، مدیریت سازمان ها را برای حل مسائل یادگیری، برنامه ریزی راهبردی و تصمیم گیری های پویا ــ به صورت کارآ و مؤثر قادر می سازد(اخوان و همکاران، ۱۳۸۹).
پیرامون مدیریت دانش تعاریف متعددی ارائه گردیده است. عده ای معتقدند، مدیریت دانش به معنای در اختیار گرفتن دانش کارکنان سازمان و حتی دانش خارج از سازمان و انتشار به هنگام آن برای انجام وظایف موجود در سازمان می باشد که رشد و توسعه بیشتر سازمان را در پی خواهد داشت. «دانپورت» و «پراساک» معتقدند، مدیریت دانش عبارت است از بهره برداری و توسعه سرمایه های دانش یک سازمان در جهت تحقق اهداف سازمان. دانشی که شامل دانش ضمنی و صریح می باشد (افرازه، ۱۳۸۶)
[۱] Knowledge management
هدف کلی:
شناسایی تأثیر فرایند مدیریت دانش بر اثربخشی بانک رفاه کارگران جنوب استان تهران .
اهداف جزئی:

برچسب:
نویسنده: حیدری